yaşamak savruk bir yaprağın elindeyken ben hayatın bahanesi olmak için doğdum...

yalnızlığın ortasında oturmuş ağlıyorum....

dudaklarda arzın kanayan sancıları vuruyor yüzüme yaralarıma bakmadan ...

sükut ve sitem inceden inceye yakıyorken sinemi nasıl diye sorma bana bir bebek nasıl ölürse öyle...

sevdaya kor düştüm garipler diyarında bir soluk arıyorum...