Bad-ı Saba İlkbaharlarımıza Eylül Hüzünleriyle Uğradı Bir Sabah Özlemlerimiz boynu bükük kaldı Özlemlerimiz Sarıldığın Kefenler Kadar Beyazdı Efendim.

.....

Thu, 15 Oct 2009 14:15:00 +0300

Matem gecelerde ay ışığı vururken yüzüme başımı kaldırdım göklere ve dua dua ilerdedim senin kapına
şikayetim değildir
sözlerim bilirsin Yarab!
yüreğimi açıyorum dermandır diye
Dilediğin gibi kamçıla beni
izlerim bedelim ve kefaretim
olsun
dayanamadıgım yükler altında bırakma
çok canım yanıyor Yarab!..
efsunluyum bu duyguya ateşden bir gömlek giymişim bilmeden
bilmeden ilerlemişim yollar boyunca şimdi dönme vakdi
döndürülme vakdi yaraya tuz basıp gitme vakdi şimdi zaman lâl ü ebkem vakdi
bilirim kendime dönmeyi sarıp sarmalanmayı bu duyguyla
hüzün dalgası katre katre ilerliyor bedenimde sızısını iliklerime kadar hissediyorum
canım yana yana kendimden geçiyorum uykularım delik deşik ruyalarsa heyula
dayanamıyorum dayanagımda yok canım toprak çekiyor
başımı gömüp secdelere aminlerle aglamak istiyorum
keskin bir ah yükseliyor yüreğimden derinlerden acıyla ürperiyorum
zor olana talibim ben azadımı istemiyorum
gözyaşlarımla temizle bedenimi ruhumu ki arınayım
ben benden vazgeçmişken kuytu köşelerde kaybolmuşken tut ellerimi
Vazgeçme benden.. ( devamı )

.....

Wed, 14 Oct 2009 01:13:00 +0300

Bu gece sabaha kadar bir yağmur ağladı bir de ben...
Gece ve sessizlik çekiyor beni içine kayboluyorum dehlizlerinde...
Duvarlar yüzüme vuruyor acılarımı aynalarsa çokdan küsdü gözlerime...

Merhamet diliyorum Allah'ım Merhamet...
YARABBİM ! ''Ya Yükümü Hafiflet.... Ya Da Bu Aciz Kuluna Güç Lutfet....

Eylül...
.. ( devamı )

Adım Ayrılık....

Sat, 03 Oct 2009 00:42:00 +0300

Düşerim ansızın titrek yapraklar gibi… Saçlarım birden sonbahar olur. Anlarım; veda titrek bir mevsim! Anlarım; aynalar değişen resim…
Sen her adımda bir çığlık gibi… Kavuşurken bile bakışın ayrılık gibi… Hani ilkbahar, hani çiçekler… hani “vuslat” ya… Kalbimin bir yeri ah, bin yeri kırık gibi…
Beni götür buralardan, bu uçurumlardan… Ağlarım; ağlasa bir çocuk bir köşede. Adım: “İnsan…” benim; adım: “Ayrılık…” adım: “An…” benim. Benim işte, benim; bütün yangınlarda yanan…
Şimdi –daha bir- düştü düşecek kırılgan zamanların, ey titrek yolcusu; anların ah, anların… Sen ve veda kol kola mevsimler gibi taze… Doğduğumdan bu güne ben böyle kaç cenaze!
Ali Hakkoymaz

Allahım...

Thu, 17 Sep 2009 01:33:00 +0300

Allah’ım, neden bilmiyorum içimdeki bu boşluk büyüdükçe büyüyor. Tam nefes alacakken birden sıkıyor boğazımı. Tam kavuştum derken murada kaçıyor benden huzur…
Ah diyesim var yine , öyle ağlayasım, kalbim bir buhurdan gibi tütene dek… Senden başkasına gözüm kör olana dek yaş dökesim, Senden uzaktaki her şeyden kaçasım, rahmetinin enginliğinde sıcacık kucağında ağlayasım var…
Ah ki ellerin yanında ağlanmıyor… Ağlasan riya oluyor, elem artıyor, çözüm bulunmuyor.

Sensin yarama ilaç, derdime derman,
Sensin gizli açık her şeye nigehban,
Rabbim rızanı elde etmek ne büyük şan,
Senden başka eller bana yaban,
Ey gönül duy sesimi duy da sabret biraz, sık dişini dayan,
Kelle koltukta, ruh yükselişte O’na dayan…
Sen bana her uzvumu böyle ücretsiz, teklifsiz tastamam vermişken, neden veremiyorum ki Sana içlerinden bir tanesini… Hem Senin tek ehemmiyet verdiğin, lutfedip nazar ettiğin, İsmini anmakla itminana kavuşturduğun, hüzünle boyandı mı değer verdiğin kalbimi…
Kalbim ki en hassas yerim, sevgiyi, şefkati, insanlığı, merhameti barındırdığım yer.
İki hilalle çevrilidir ki: biri ihlas, diğeri ihsan, .. ( devamı )

Yağmurlar Aglıyor Yanlızlığıma...

Mon, 14 Sep 2009 15:46:00 +0300

Yağmurlarla ağlıyor yalnızlığına…
Yokuşlarda yoruldu yüreği…
Melal akşamlarda hüzün içiyor…
Araf yollarda avare yürüyor yıllardır…
İkilemlerle ilerliyor Kaf dağının ardındaki sevgiliye kavuşmak için…
Arıyor ağlıyor, ağlıyor arıyor… Savruk sinesinden sarı sonbahar dökülüyor toprağa… Hicran damlıyor ümit bulutlarından… Acı çiçekler açıyor avuçlarında…

Yıllar yüreğinde yırtık bırakarak yol alıyor… Ne kışta, ne yazda…
İlk ve sonbaharı soluyor seherlerde… Sevinçlerine &cced.. ( devamı )

Sen olmasan!

Mon, 24 Aug 2009 03:08:00 +0300

Sen olmadan?..

Sen olmadan, ben ne olurum;

Adresi olmayan bir mektup gibi yorulmaz mıyım bütün zamanların ve bütün mekanların içinde?..
Sahili bulamayan minik bir dalga gibi kolum kanadım düşmez mi ummanlarda?
Ve rüyalardaki parmak izlerini aramaz mıyım herkesin bildiği dünyada!
Ve Sen olmasan…
Sen olmasan kaybolmaz mıyım asıl, kayıpların toplandığı kalabalıklarda?..
Dönebilir miyim bir yeldeğirmeni olsam; rüzgarım olmadan?
Ya da bir su değirmeni olsam, akıntına kapılmadan?..

Yûnusça bir duanın firarisi olmak için

Mon, 24 Aug 2009 01:49:00 +0300

ÖLÜM BEKLENTİSİNİN gecesinde u/yutulmuş, yarın kaygısının zifirinde yitirilmiş bir Yûnus'um. Dünyanın ölümcül dalgaları içine atılmış bir Yûnus'um. Nefsinin daracık karnında yutulmuş bir Yûnus'um.

İlah yok ancak Sensin [Allah]" diye/bildiğimde gecenin dehşeti gidiyor, zaman ve mekân aşinam oluyor, eşya ve insan kardeşim oluyor. Eşyanın yüzüne dağılmış muhabbetlerim, zamanın uçurumlarına savrulmuş sevdalarım Bir Olan'da toplanıyor. Geleceğime mehtap doğuyor.
"Seni tesbih ederim; Sen kusurdan münezzehsin, hikmetsiz iş yapmaktan sonsuz uzaksın" diye/bildiğimde, varlığımı eksilten, kalbimi ezen, tenimi yaralayan dünya dalgaları sakinleşiyor. Rabbimin aziz misafiri olarak görüyorum kendimi. Denizim mavileşiyor.
"Ben zalimlerden oldum" diye/bildiğimde, nefsimin karnından çekip alıyorum kendimi. Yalanların ağzına düşmüş nefesimi geri çekiyorum. Kendimi temize çıkarmaya çalışarak kirlettiğim benliğimi aklıyorum. Her yanlışımda kendimi haklı görmekle d&.. ( devamı )

Kelimeler...

Fri, 31 Jul 2009 17:55:00 +0300

/Neden uzaklar özlem kokar bukadar,
avuçladıgım her şey neden kanatır yüreğimi../

Ey yakınımdaki Can acım
Bir gözyaşının masumlugunda kaldı umutlarım
özledim havada asılı duran sevda kokusunu,
hatta özledim soluk benizli kaldırımların sesini, şikayetlerini
iç sızılarını..
mükerrer hüzünlerle gelir güneş, leylimin seherine,
kelimelerin hıçkırıklarına boğulmuş sessizlik
ve ahirinde duaya bürünmüş nefes…
ey yakınımdaki Can acım,
hiç bir söz kıymadı benim yürek mâbedime,
sessizliğim hiç bu kadar yakınlaşmadı isyanın bahçesine…
.. ( devamı )

Gözleri Uykusuz Bir Yalnızlık...

Tue, 21 Jul 2009 16:25:00 +0300

Sabah olsun kalkacağım ellerimi göklere kaldırarak bir dua eşliğinde. Besmele ile...
Uyandım işte ellerim semada bir dilim dua, bir dilim aşk. Bir sabahsız uyanışta gözlerim seherin nihayetinde. Birleşmiş altın kanatlı iklimlerin ellerime düşen yapraklarıyla kaldırıyorum gözlerimi dualara. Ve dua dua ilerliyorum acılara. Acı ki olduran bir fiilin oldurgan eylemi. Pişme süreçlerinde tarifsiz bir seyirleniş.

Gözleri uykusuz bir yalnızlıktı. Elleri boşlukta salınan bir geceydi, naifti, ürkekti, kırılgandı, gözlerine değmemiş bir günahtı. Bir sesti bir haber. Bir nehirdi ki akardı güllerce. Gül gibi selamdı, hüzündü biraz da kendi aşkında hem âşıktı hem de aşktı. Aşkın netameli ayıydı ve ay ancak onunla aydınlanırdı. Yok, öyle bir heyecan. Yok onun gibi. Gül hadi biraz. Sana güller dereyim. Şimdi bu akşamüzerinde. Yok öyle güz gibi küsme, Güzler bir hüznü taşır. Yok öyle durma.. ( devamı )

...

Thu, 09 Jul 2009 01:35:00 +0300

Kelimelerim Yüreğimin kuytularına vuruyor
Duyuyormusun?
Meçhul bir yalnızlığa Titrek bir dalgayla gidiyorum
Vakit geç
Sessiz kalıyorum Oysa, ta kendisiyim hayatın
Cünkü ben bir hayatım
Bir yakarıs icin acarim artık ellerimi
Bir civi kadar paslı ve bir basına suskunluğumla

Merhamet diliyorum Allah'ım Merhamet...
YARABBİM ! ''Ya Yükümü Hafiflet.... Ya Da Bu Aciz Kuluna Güç Lutfet....

.. ( devamı )