27/4/2009 - Yüreğim titriyor...

13/1/2009 - Ayrılık Gelmeden Git

kimsesiz bir gökyüzüne
lâl bir dilin tüm sesiyle haykırması kadar sağır,
karanlık sularda,bir âmânın gözlerini araması kadar kör;
yani anlamsızlığa yeni anlamlar yükler gibi
yalnızca yalnızlığa anlatıyorum kendimi…
çıkmaza düşmüş şiirlerin koynunda
bir uzun yol oluyor kalemden süzülen her harf
her hece aklımın kabristanlarında yankılanan
sahipsiz bir ölüm çığlığı,
masumiyeti sesimde eskiyen…
ve dudaklarımın ucunda bitmek bilmeyen acılı tiryakilikler
ve sonrasızlığın deminde keder dökülüyor kağıtlara
kahraman TAZEOĞLU

5/12/2008 - Hayat

Hayat denen sonsuzluğun, karşısında bir çocuğuz
Düşe kalka büyürken, kalkamayız bir çoğumuz
Bu hayat böyle mi olur, düşen hep yerde mi kalır
Gün olur belin doğrulur, kim ne olacak belli mi olur

Ama bitmez yolculuklar, belki biraz canın yanar
Düştüğün yerde doğrulur, başlar yine ilk adımlar

Kazım Koyuncu

1/5/2008 - Hey Hak Beni Sensiz Bırakma

25/3/2008 - Leyl

leyl leyl leyl ....
üç kere secde ettim
yandım
ezelsizim
ebedsizim
sensizim
leyl....
unutuş ırmağında kandım kendime
kırk kere tövbe ettim
kırk kere tövbe bozdum...
inadına devrilmemiş bir karaağacın
tüm yapraklarında senin yüzün
ve gözlerinde soyunan mahcup bir hüzün...
yitik bir şafağın gergefine battım
sahipsiz düşlerin düşkünüydüm
düştüm
kandayım
yangınlar devrildi üstüme
içimde destursuz bir keder
dolu dizgin müebbede gider
sen ağlarken
gözlerinden gece düştü sevgili
yüreğim yer ile yeksân...
örtünüp kurşunların ağırlığını
suretini tavaf ettim
dokunmadan dayanılmaz kimsesizliğine senin
kırıktım ve hatta dökük
geç kalmıştım herşeye
yani 'Sana'...
yitik bir şafağın gergefine battım
gel gör beni
ben kandan bir damlayım....
acemi kumlar gibiyim
gözlerinde dağıldım...
çevirme bakışını benden
dayanamam leyl...
yandım
kül olmadım
korkma yangınımdan...
içimde yanan sensin...
ben ateşin mekânıyım..
içimde zaman sensin
leyl....
geldin
kimsesiz bir evin ağulu kandiliydi gözlerin
sana bakıyordum
belki böyle ilk kez
sana bakıyordum
bir kelebek kanadına sarınmış oturuyordun karşımda
dokunsam dağılacaktın
fakat sanırım en çok düş kelimesi yakışıyordu sana
kesinlikle tekrarsız bir düştün
dokunsam kaybolacaktın
sana düştüm
ben kayboldum...
dilim ateşte
dilim dilim dilim
aşkın sırrı nedir
ne sen bilirsin ne ben
cehennemimle bir oldu cennetim
söz sükûta kavuştu sevgili
meâlsizim...
kış geldi
mütereddid suskun ve bana rağmen uysal
tutkulu bir aşkın
hazin kalıntılarıydı belki açılan kasımpatları
sen kendindeydin
gözlerinde bir kutup yıldızı parlıyordu hep
bana bakıyordun leyl
bense terkedilmiş bir lunapark acısıyla
içimde durmadan dönen
korkunç bir atlıkarıncaya tutsaktım
ölüleri okuyordum
ölü insanları görüyordum
ağızsız yüzlerle
yüreksiz bedenlerle dolaşan
ölü insanları görüyordum
sen kendindeydin
ne ölü olduğumu hissediyordum ne diri
ben sendeydim leyl...
büyük bir ihtimalle ilk kez
yüzümü bir insanın avuçlarına gömüp ağlamak istiyorum
'seni sevmek istiyorum'
şimdiki darmadağın geçkin ve çirkin halimle değil
doğduğum günkü halimle değil
geçmiş yaşantıların kanlı kırıklarından
geleceğin ümitli ve şımarık bilinmezlerinden
velhasıl
zamandan muaf
'sevmek istiyorum seni'
ölüyüm diyorsun
ben bir ölüyüm
kendindesin
ne olduğunu biliyorsun
ne kadar çürürsen o kadar yeşerirsin aslında
halbuki ben ne ölüyüm ne diri
ölmekten korkuyorsan
düş olup düş bana tüm düşlerinle
yaşayalım...
yaşamaktan korkuyorsan tut elimi
ölelim...
benden korkma leyl...
üç kere secde ettim
geçmiş bugün gelecek
sana 'leyl' dedim...
üç kere secde ettim
leyl leyl leyl...

Alıntıdır

12/3/2008 - Bir Avuç Kurşuni Hasret

8/2/2008 - Dinle Bak Ney Ne Diyor

Dinle neyi bak ne diyor

Dinle neyden
Dinle! Ayrılıklardan nasıl şikayet etmede şu ney, ve nasıl anlatmada ayrılıkları, dinle:
"Erkek - kadın herkes ağlayıp inliyor feryadımdan; ağlayıp inliyor herkes beni kamışlıktan kestikleri gün başladığım feryadımdan...
Özlemimi açmaya bir kalp istemedeyim oysa ben, ayrılıktan parça parça olmuş, beni anlayacak bir kalp istemedeyim. Hani vuslat zamanını arar ya aslından uzak düşmüş kişi, durmadan aslını arar ya hani!..
Her toplulukta ağladığım bu yüzden benim, her yerde inlediğim bu yüzden. İyilerle dost olmam da, kötülerle oturup kalkmam da bu yüzden. Herkes dostum oluyordu zannımca benim, kendine yakın buluyordu çokları. Ne çare, araştırmadı kimsecikler içimdeki sırları, ve kimse anlamadı ayrılıktan şikayetimi...
Oysa Sırlarım Çığlıklarımdan Hiç de Uzak Değildir Benim!
Keskin bakan görür, ve dikkatle dinleyen duyar onları. Yazık, yazık ki her gözde yok o nur, her kulakta yok o dikkat!.. Gizli değildir elbette ten candan; ve can tenden gizli değildir. Lakin canı görmek için izin çıkmadı kimseye...
Hava değildir neyden çıkan bu ses, ateştir söyledikleri, nefes nefes ateştir. Ve yok olsun her kimde yoksa bu ateş! Bir aşk ateşidir içini yakan neyin; hani bir aşk coşkusu gibi içine düşen meyin!..
Sevgiliden ayrı düşmüşü teselli eder bir ney, yoldaş olur ve musiki perdeleriyle yırtar aşığın sır perdelerini, sırdaş olur. Kim gördü ney gibi hem zehir hem tiryaki, hem dert hem derman başı? Kim gördü ney gibi hem özlemde, hem sarmaş dolaşı?
Kanla dolu yoldan bahsetmede hep ney; aşk yolunun, Mecnun'un gittiği yolun öykülerini dillendirmede hep. Hani akılsızdır ya sırdaş olan akla, hani zordur ya müşteri bulmak kulaktan gayrı dile; işte o haldeyiz ki zaman erimede üzüntümüzden bizim; anlar yolunu şaşırmada... Ve günler yanışlara yoldaş durmada.
Geçip gidiyorsa varsın geçsin günler; korkumuz yok ondan... Ey temiz yaratılışın biriciği, hemen sen yanımızda kal yeter! Günler uzadıkça uzadı nasibi olmayan için, ve suya kandı balık dışında her şey. (Bencileyin, bir balık kaldı susuz)

Pişkinin halinden ne anlasın ki ham...
Öyleyse sözü kısa kesmek gerek vesselam!..."
(Mesnevi I - B, 1 - 18)Mevlana`dan

İskender Pala

5/2/2008 - Gidiyorum

Gidiyorum..

puslanmış hava..yağmur yağmamak için inad ediyor

sisli düşünceler kulaklarımda yer etmiş

bulanık vesveseler zayıf aklımla dans ediyor

sarhoş gibi yıkılıyor hayaller yolun bir o tarafına bir bu tarafına

saçlarımın ucu yanmış,alev sarmış dudaklarım

söylenmemiş sözlerim isyankar ruhum ve zalim cesedim

eziyet eder olmuş rüyalarıma çimenler ıslak burda

yağmur yağmamış gözyaşlarımla bulanmış

kahırlı tümceler takılmış alnıma inci dizisi gibi süslenmiş kaküllerim

duvak gibi saçlarımı örtmüş umarsız hayallerim

bakışlarından kaçmış  beni karanlık bir odada yakalamış günahlarım

ağlayamamış korkularım bir inilti gibi duvalarlara çarpılmış umutlarım

bileklerinden yakalanmış kaçışlarım hapsedilmiş karanlıklar

ağlayamamış korkularım kitlenmiş derin mahzenlere

bir dua ile bölünmüş gecem söylenmemiş bir kaç hecem

ben söyleyim ne diyeceksen deme

beni böyle azarlarken kelimeler tıkanıyor işte

ben sadece ve sadece gidiyorum diyecektim

Alıntıdır...

8/1/2008 - ACIYA DOKUNUR GÖLGEM

ACIYA DOKUNUR GÖLGEM

sisli cam ardında güneşim gölgem acıyla akar ırmakta

uzun suskunluklar esaretimi çaldı kime sitem etsem ona mahkum

kimden geçip gitsem onda kalan kendine aykırı ıssızlık

kendi sesine aşina şölen içinden çıkamayınca dışında kalan

içinde kalınca mekansız kalan benim diyeceğim tek şey hiçliğim

bana ait olmayan tebessüm aksi ağlamak gerekli burada çocukça

hesapsız / kuralsız / aynasız

şöyle sert bir hareketle bakmak ve birazda gitmek sırtında sayıklama

oysa olmaz bütün bu ışımalar orta yerinde hayatın bir oyun

ortada bir oyun ortaoyun işte ilk sahnem.

... kim silerse gözyaşımı aynamı ona vereceğim

oyunlarımı / acılarımı / ıssızlığımı

beni kim anlarsa onunla gideceğim

kimi anlarsam onunla öleceğim

peki benim için ölmesini kimden isteyeceğim ...

öyle çok işim var ki henüz gölgemin resmini çizemedim

henüz sisli camdan güneşime değmedim

ırmağını geçmedim acının

unutarak yaşadım yapmam gerekenleri

unutulmayı umarak geçtim başağrılarımı

öyle çok işim var ki henüz başa dönemedim

kerpiç yazgımın gözlerinden öpemedim

ağlamak gerek burada söz tüketen aynaya ne kalmışsa

ikinci sahnem.

... kim benden bilirse acılarını uçurum çiçeğimi ona vereceğim

görkemli endişelerimi felaketimi

ışıklı tennuremi ona vereceğim

pencereden saydambakışımı ona vereceğim

peki benim için yanmasını kimden isteyeceğim ...

sisli cam ardında güneşim battı ırmağımı kuruttu temasım

ağlayanı kovmak lazım buradan yetmez ki şiirime çöl olduğu...

veda sahnem.

... kim gözyaşımı silerse ellerimi ona vereceğim

son temasımı / gayretimi / ümidimi

peki benim için ağlamasını kimden isteyeceğim ...